از صدای سخن عشق نديدم خوشتر یادگاری که در اين گنبد دوار بماند ای که می پرسی نشان عشق چيست عشق چيزی جز ظهور مهر نيست عشق يعنی مهر بی چون وچرا ؛ عشق يعنی کوشش بی ادعا عشق يعنی مهر بی اما ، اگر ؛ عشق يعنی رفتن با پای و سر عشق يعنی دل تپيدن بهر دوست ؛ عشق يعنی جان من قربان اوست عشق يعنی خواندن از چشمان او ؛ حرفهای دل بدون گفتگو عشق يعنی عاشق بی زحمتی ؛ عشق يعنی بوسه بی شهوتی عشق ، يار مهربان زندگی ؛ بادبان و نردبان زندگی عشق يعنی دشت گلکاری شده ؛ در کويری چشمه ای جاری شده يک شقايق در ميان دشت خار ؛ باور امکان با يک گل بهار در خزانی برگريز و زرد وسخت ؛ عشق تاب آخرين برگ درخت عشق يعنی روح را آراستن ؛ بی شمار افتادن و برخاستن عشق يعنی زشتی زيبا شده ؛ عشق يعنی گنگی گويا شده عشق يعنی مهربانی در عمل ؛ خلق کيفيت به زنبور عسل عشق يعنی گل به جای خار باش ؛ پل به جای اينهمه ديوار باش

                       *****************************

زندگی به من آموخت که چگونه اشک بریزم اما اشک به من نیاموخت که چگونه زندگی کنم

توني بهش بگي چقدر بهش نياز داري ... واسه همينه که عاشق ها ديوونه ميشن

............................................................................................

دیروز شیطان را دیدم در حوالی میدان بساطش را پهن کرده بود فریب میفروخت مردم دورش جمع شده بودند هیا هو می کددند وهول می زدند و بیشتر می خواستند توی بساطش همه چیز بود غرور حرس دروغ خیانت جاه طلبی وووو هر کس چیزی می خرید ودر ازایش چیزی میداد بعضی در عوضش تکه ای از قلبشان را میدادند بعضی پاره ای از روحشان را بعضی ایمان وازادگیشان را شیطان می خندید ودهانش بوی کند جهنم میداد دلم می خواست تمام نفرتم را تو صورتش تف کنم انگار ذهنم را خواند موذیانه خندید وگفت من کاری با کسی ندارم فقط گوشه ای بساطم را پهن کرده ام و ارام نجوا میکنم نه قیل وقال می کنم ونه کسی رو مجبور میکنم چیزی از من بخرندمی بینی ادمها خودشان دورم جمع شده اند جوابش را ندادم ان وقت سرش را نزدیک اورد و گفت :البته تو فرق داری تو زیرکی ومومن زیرکی و ایمان انسان را نجات می دهد اینان ساده اند گرسنه و فریب می خورند از شیطان بدم می امد اما حرفهایش شیرین بود گذاشتم حرف بزند وهی گفت وگفت وگفت ساعتها کنار بساطش نشستم تا چشمم به جعبهءعبادت افتاد که لا به لای چیز های دیگر بود دور از چشم شیطان ان را بر داشتم ودر جیبم گذاشتم با خود گفتم بگذار یک بار هم شده کسی از شیطان چیزی بدزدد بگذار یک بار او فریب بخورد به خانه ام امدم ودر کوچک جعبه عبادت را باز کردم توی ان اما جز غرور چیزی نبود جعبه عبادت از دستم افتاد و غرور توی اتاقم ریخت فریب خورده بودم فریب . دستم را روی قلبم گذاشتم نبود فهمیدم ان را کنار بساط شیطان جا گذاشته ام تمام راه را دویدم تمام راه لعنتش کردم تمام راه خدا خدا کردم می خواستم یقه نامردش را بگیرم عبادت دروغیش را توی سرش بکوبم و قلبم را پس بگیرم به میدان رسیدم شیطان اما نبود ان وقت نشستم وهای های گریه کردم اشکهایم که تمام شد بلند شدم تا بی دلیم را با خودم ببرم که صدایی شنیدم صدای قلبم را همان جا بی اختیار به سجده افتادم و زمین را بوسیدم به شکرانه قلبی که پیدا شده بود

 پادشاه ستمگر و زبان باز کردن کودک در آتش

ناچیزبهترین
سنت بد کز شه اول بزاد این شه دیگر قدم بر وی نهاد
هرکه او بنهاد ناخوش سنتی سوی او نفرین رود هر ساعتی
نیکوان رفتند و سنت­ها بماند وز لئیمان ظلم و لعنت­ها بماند

شاهی حق ستیز بتی نهاد و در کنارش خرمنی آتش، که هر کس بت را سجده کند برهد وگرنه به آتش افکنده شود. آن شاه در واقع بنده و برده­ی نفس خود بود که مردم را به بندگی بت می­کشید و اگر نمی­پذیرفتند در آتش می­افکند.

چون سزای این بت نفس، او نداند از بت نفسش ، ‌بتی دیگر بزاد
مادر بت­ها بت نفس شماست زآن­که آن بت مار و این بت اژدهاست
بت شکن سهل باشد، نیک سهل سهل دیدن نفس را جهل است ، ‌جهل
صورت نفس ار بجویی، ای پسر قصه ی دوزخ بخوان با هفت سر
هرنفس مکری و در هرمکر ازآن غرقه سد فرعون با فرعونیان
در خدای موسی و موسی گریز آب ایـمـان را ز فـرعـونی مریز
دست را اندر احد و احمد بزن ای بـرادر ، ‌وارَه از بوجهل ِ تــن

در این میان مادری را با کودکش نزد بت آوردند و امر به سجده کردند، مادر نپذیرفت. کودکش را به زور از آغوشش ربودند و در آتش افکندند. مادر برای نجات فرزند خواست بت را سجده کند. کودک در آتش زبان باز کرد و فریاد زد :

اندر آ ای مادر،‌ اینجا من خوشم گرچه در صورت میان آتشم
اندر آ، اسرار ابراهیم بین کو در آتش یافت سر و یاسمین
اندر آ مادر به حق مادری بین که این آذر ندارد آذری
اندر آ و د‌یگران را هم بخوان کاندر آتش شاه بنهادست خوان
اندر آیید ای همه پروانه وار اندرین بهره که دارد سد بهار

وقتی مادرش، صدای شادمانه­ی کودک را شنید، دیگر شک به خود راه نداد و خود را در آتش افکند در حالی که فریاد می­زد : بیایید و در آتش،‌ گلستان را ببینید.
حال مردم دگرگون شد، شعله­ی عشق الهی در درونشان سرکشید، شجاعت و فداکاری ایمان افزون گشت.

خلق خود را بعد از آن بی­خویشتن می فکندند اندر آتش مرد و زن
بی­موکل،‌بی کشش از عشق دوست زآن­که شیرین کردن هر تلخ از اوست

آن­چنان مردم از عشق دوست، خود را در آتش می­افکندند که شاه ستمگر و سایر خون آشامان اطراف او، شرمنده و پشیمان شدند. مومنان پایدارتر شدند و بدکاران ناتوان­تر، و این امری حقیقی است که هر کشنده­ای با شمشیر خود کشته می­شود، ‌هر مارگیری خود با زهر مار می­میرد، ‌هر چاه کنی خود به چاه می­افتد، هر زندان کننده­ای خود روزی به زندان خواهد افتاد. مولانا می­گوید ای آتش، ‌خاصیت تو سوزاندن است پس چرا اینان را نسوزاندی ؟!

چون نمی­سوزی چه شد خاصیتت یا ز بخت ما دگر شد نیتت ؟
می نبخشایی تو بر آتش پرست آن­که نپرستد تو را او چون برست!؟

آتش به زبان حال گفت : من همان آتشم و کارم سوزندگی است بیا درون من امتحان کن. بنگر که چگونه می­سوزاندت. اما این­که آن­ها رانسوزاندم دلیل دیگر دارد و آن اینکه من سببی به دست مسبب الاسباب هستم،‌ ابزار دست آفریدگار خویشم اگر بخواهد بسوزانم می­سوزانم و اگر بخواهد آبم کند و گر گلستان کند گستانم، ‌همان­طور که سگ­های نگهبان به دستور صاحبشان کار می­کنند، اگر بخواهد حمله می­کنند ویا سر می­سایند.
همچنین در درون خود بنگر که همان آتش طبع و نفس که تو را رنجه می­دارد و غمگین می­کند گاه شادی می­آورد. پس :

چون­که غم بینی تو استغفار کن غم بر امرخالق آمد کار کن
چون بخواهد عین غم شادی شود عین بند پای ، آزادی شود
آب حلم و آتش خشم ای پسر هم ز حق بینی چو بگشایی بصر

پس از آن به شاه گفتند : حالا که این معجزه را از این مسیحیان بی­گناه دیدی دیگر از کشتن آن­ها درگذر، اما او بقدری مغرور و غافل بود که مانند دیگر دیکتاتورها این نصیحت را گوش نکرد و بر لجبازی خود افزود، آن وقت بود که قهر الهی به عنوان لطف بر مظلوم رسید و آتش به اندازه­ی چهل گز شعله­ور شد و شاه و یاران ستمگرش را سوزاند.

اصل ایشان بود آتش ز ابتدا سوی اصل خویش رفتند انتها

آری هرکس به اصل خویش برمی­گردد، مومن به نور و غیر مومن به نار. هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت.

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

 دل من

دل من دست بردار ديگه بسه انتظار

ديگه دل اسمشو تو به ياد من نيار

اون ديگه نمياد عمرتو هدر نكن

دل من دل من منو در به در نكن

دل من ديگه بسه آخه اونكه ميخواي تو ديگه نمياد

بايد بدوني كه يه روزي دوباره اون اگه بياد

اونوقت ميبيني كه اون ديگه حتي تو رو ديگه نميخواد

دل من اينجوري آخه تنها ميموني

دل من غم تو واسه من خيلي تلخه

ميدونم تنهايي آخه تنهايي سخته

دل من اگه ما عشقو از سر نگيريم

يه روزي منو تو هر دو تنها ميميريم

دل من اون ديگه نمياد بهتره عاشق بشيم باز دوباره منو تو

 ---------------------------------------------------------------------------------------------

 اگه کسی رو دیدی که وقتی داری رد میشی برمیگرده و نگات میکنه ... بدون براش مهمی

اگه کسی رو دیدی که وقتی داری میوفتی برمیگرده و با عجله میاد به طرفت... بدون براش عزیزی

اگه کسی رو دیدی که وقتی داری می خندی برمیگرده و نگات میکنه ... بدون براش قشنگی

اگه کسی رو دیدی که وقتی داری گریه میکنی میاد باهات اشک می ریزه ... بدون دوستت داره

اگه کسی رو دیدی که وقتی داری با یکی حرف میزنی ترکت میکنه ... بدون عاشقته

و اگه کسی رو دیدی که توی تنها ترین تنهاییت برگشت و کنارت موند... بدون که نتونست فراموشت کنه....